اقدام تصادفی به قتل

من 22 ساله بودم و در کور دالن آیداهو زندگی می کردم. یک گروه موسیقی که با آن بازی می کردم قرار بود در یک رویداد Battle of the Bands اجرا کند، اما ما به دلیل دردسرهای ون مجبور به لغو آن شدیم. خيلي بد بود و من و همگروهام راه هاي جداگانه مون رو براي عصر رفتيم

کمی بعد از اینکه به خانه رسیدم، یکی از دوستانش زنگ زد و به من گفت که یک دوست مشترک شب در شهر است و می خواهد با هم بگردند. اونا قبلا ً توي يه بار بودن، پس قبول کردم بيام ببينمشون.

من حدود شش بلوک از بار زندگي ميکردم پس اونجا راه رفتم . من سال ها در مرکز شهر زندگی می کردم، و در این منطقه برای بخش خوبی از زندگی ام، بنابراین عادت دارم آنجا راه برم.

سپس بدنم را از پیاده رو و به خیابان کشیدند. اونا سرم رو روي لبه ي پياده رو قرار دادن

من دو تا نوشيدني توي بار داشتم و حدود دو ساعت با دوستام آويزون شدم صبح مجبور شدم کار کنم، بنابراین تصمیم گرفتم به خانه برم.

من از خيابون چهارم اومدم بالا از اونجايي که تقريبا ً يه شليک مستقيم به جاي من بود در یک گوشه از یک بار گذشتم. امنیت بیرون با چند مرد ایستاده بود که یکی از آنها در حالی که راه می رفتم سر من فریاد می زد.

“تو رو ميشناسم؟”

من توقف کردم و به اون يارو نگاه کردم اونو نشناختم مثل، در همه. تا حالا تو ي زندگيم نديده بودمش

“ببخشيد مرد، من اينطور فکر نميکنم”

اون يه سخنراني سرسام آور و کم آب داشت پس دو و دو تا رو کنار هم گذاشتن، فهميدم امنيت هشتاد و شش تا اونو داره. به راه رفتن ادامه دادم. ساعت 1 صبح نزدیک می شد.

حدود 75 فوت دييلي درستش کردم اين تنها چيزيه که يادم مياد

وقتی برای مدت کوتاهی به هوش آمدم، این بود که چراغ های پلیس و آمبولانس را چشمک بزنم و چه احساسی داشتم که یک رول کامل حوله کاغذی روی صورتم فشرده شده است. حدود شش یا هفت نفر اطرافم بودند و مرا پایین نگه می داشتند.

“بلند نشيد! فقط اونجا بمون!

وقتی دوباره آمدم، در آمبولانس بودم که آژیر سرزنش می کرد و یک امدادگر کنارم نشسته بود.

تلفن همراه داري؟ تو داري خون زيادي رو از دست ميدي بايد با والدينت تماس بگيريم شماره مامانت چيه؟”

یادم می آید که به سختی می توانستم حرف بزنم اما موفق شدم بیرون بروم، “به مادرم زنگ نزن.” اون يکي امدادگر يه ماسک روي صورتم گذاشت تا وقتي که به بيمارستان نتونستم چيز دييلي يادم نمياد .

SR

وقتی بالاخره دوباره به هوش آمدم، در حال چرخ شدن به یک اتاق بودم و به برخی از ای وی ها قلاب می شدم. هیچ دردی احساس نمی کردم، اما وقتی به پایین نگاه می کردم، دیدم لباس هایم از خون پوشیده شده است، از جوراب و کفشم گرفته تا بلوز هود دار که پوشیده بودم. خون حتی از طریق هودی و به تی شرت من خیس شده بود.

“همه اينا از طرف منه؟”

دکتر گفت: بله. سپس دو امدادگر و دو افسر پلیس شهر و یک کارآگاه وارد اتاق شدند. خواهرم هم اومده

هنوز صورت خودم را ندیده بودم اما نگاه روی صورتش وقتی وارد شد و دید همه چیز را گفتم: خوب نبود.

پلیس به من گفت که بر اساس حساب دو شاهد عینی، دو مستی که از میله ای که از آن عبور کرده بودم، پشت سرم خدشه دار شده بودند و با آجر به پشت سرم ضربه زده بودند.

من به زمین افتاده بودم، سرد.

سپس بدنم را از پیاده رو و به خیابان کشیدند. سرم را روی لبه محدود کننده قرار دادند و دو بار روی صورتم پایکوبی کردند و آن را باز شکستند.

20200813154906resized

از آنجا صورتم را به into داخل محدود کردن پایکوبی کردند و سپس اقدام کردند به لگد زدن به سرم تا پشت جمجمه ام به محدود کردن کوبیده شود. اونا منو لگد زدن تو دنده ها و برگشتن هم

بعد مرا آنجا ترک کردند که یک هوندای قرمز بالا کشید، جمع کردند و پیاده شدند.

وقتی پلیس این را برایم توضیح داد، شروع کردم به خندیدن. فکر کنم به خاطر مسکنهايي بود که داشتم پلیس به وضوح از واکنش من گیج شده بود اما نمی دانستم چه واکنش دیگری نشان دهم. خوشحال شدم که هنوز زنده ام، و بعد از عمل جراحی، برخی پیوندهای پوست صورت، بخیه های زیادی، چند استخوان دوباره به جای خود شکستند و چندین پیگیری با پزشکان، من به خوبی جدید بودم.

يا اينکه فکر کردم .

من چند تا زخم روي صورتم دارم . من هنوز هم بینی خونین در زمان های تصادفی، و خواهد شد برای بقیه عمر من — قطعه استخوان است که به درستی بهبود نمی فقط نوع شناور در وجود دارد. هر چند هيچکدوم از اينا خيلي معامله بزرگي نيست

چي منو اذيت ميکنه؟ شخصیت تغییر می کند. در ابتدا آنقدر سپاسگزار بودم که زنده بودم که تصمیم گرفتم «تا ابد زندگی کنم». در عرض یک سال، هر چند، من می دانستم که چیزی درست نیست.

من می ترسیدم که تنها در جمعیت زیادی باشم، بنابراین شروع به حمل سلاح کردم. افسرده شدم، گاهی تا حدی که چند روز پشت سر هم در رختخواب می ماندم. تمایل من به فراخوانی مزخرفات مردم به یک هنجار تبدیل شد و من رفتار نامنظمی داشتم. معلوم شد که جراحت سر مقداری اثر پس از مرگ دائمی بر جا گذاشته بود.

من 15 سال وقت داشتم که روي اون کار کنم . مشاوره، بازپروری، بسیاری از دارو، آزمایش و خطا، ترک نوشیدن، و حمایت از خانواده و دوستان اساسا من را در اینجا و با طرح نگه داشته است. اگر به خاطر اونا نبود من تا الان مرده بودم .

یکی از مهاجمان من در نهایت گرفتار شد. او حدود ۳۰ سال داشت و ۵ فوت-۹ بود. اون در طول صدور حکم اعتراف کرد که تمام روز رو با رفيقش مث سيگار ميکشه و فکر ميکرد من کسي هستم که اون شب به دوست دخترش ضربه زده بودم اون اعتراف کرد که اونا آدم اشتباهي رو بدست اومده بودن يک مورد هويت اشتباه .

او به اقدام به قتل غیرعمد متهم شد، اما اتهام به باتری تشدید شده کاهش یافت. درخواستش: گناهکار نیست. که او را شش ماه، با پنج سال تحت نظارت مشروط. او همچنین مجبور به پرداخت صندوق جبران خسارت قربانیان جرم آیداهو برای تمام صورتحساب های قانونی و پزشکی من بود. دوستش از شهر خارج شد و هرگز گرفتار نشد.

اگر هر چیزی را به دور از این وجود دارد، آن را به لطفا بدانید که همه در حال رفتن را از طریق برخی از گه، و بسیار بیشتر به زندگی از این وجود دارد – باید وجود داشته باشد – بنابراین سعی کنید به قدردانی از چیزهای خوب است.

tinyurlis.gdu.nuclck.ruulvis.netshrtco.de

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>